Poza chorobami genetycznymi, których mechanizm przekazywania na potomstwo jest dobrze znany u psów występują również pewne choroby, które diagnozuje się w danej rasie znacznie częściej, ale nie udało się wykazać ich genetycznego charakteru.
Jedną z takich chorób jest zwłóknienie płuc Wets Highland White Terierów. Jest ono nazywane również idiopatycznym zwłóknieniem płuc, co oznacza tyle, że nauka nie odpowiedziała jeszcze na pytanie, co jest przyczyną tej choroby (u ludzi również występuje zwłóknienie płuc i też nie wiemy, dlaczego ono występuje).
Choroba polega na tym, że prawidłowa tkanka płuc jest stopniowo zastępowana „bezwartościową” tkanką włóknistą. Choroba rozwija się od młodości i całymi latami pozostaje bezobjawowa (zarówno psy jak i ludzie są w stanie bez problemów funkcjonować z tylko jednym sprawnym płucem, więc możemy sobie wyobrazić ile tkanki musi zostać zniszczonej, by pojawiły się objawy choroby).
Objawy i diagnostyka zwłóknienia płuc
Zazwyczaj diagnozuje się ją u psów w wieku powyżej 8 lat, kiedy na skutek postępu choroby przez lata pojawiają się objawy: spadek aktywności, duszność w trakcie ruchu, kaszel. Lekarz osłuchując psa w gabinecie słyszy nieprawidłowe szmery. Diagnozę stawia się w oparciu o badania obrazowe płuc takie jak RTG i/lub tomografia komputerowa.
Leczenie zwłóknienia płuc
Zwłóknienie płuc jest nieuleczalne. Leczenie ma na celu opóźnienie postępów choroby i polepszenie jakości życia przez zmniejszenie objawów choroby odczuwanych przez zwierzę. Zalecane leki to leki wziewne, do których przyjmowania pies musi być odpowiednio przygotowany (poprzez trening w formie zabawy).
